lekcje historii

Od dzisiaj wyznaczam nowe granice mojej obecności.

W obliczu postępującej dehumanizacji wgledem osób takich jak Armats oraz działań, z którymi nie mogę się utożsamiać np mówienie o sobie że smierdze ponieważ jest to przyczyną takich dolegliwosci jak

Niska samoocena – osoba uważa, że jest gorsza od innych.
Poczucie wstydu – czuje się zawstydzona lub upokorzona.
Poczucie winy – uważa, że zrobiła coś złego.
Poczucie odrzucenia – ma wrażenie, że inni jej nie akceptują.
Metafora moralna – „śmierdzę” może oznaczać „czuję się nieuczciwy”, „mam coś na sumieniu”.
Doświadczenie przemocy psychicznej – powtarzanie obraźliwych określeń, które wcześniej słyszała od innych.
Autoironia lub czarny humor – osoba żartuje z samej siebie.
Obniżony nastrój lub depresja – negatywny obraz własnej osoby może przejawiać się w takich określeniach.
Lęk przed oceną – przekonanie, że inni źle ją postrzegają.
Dosłowne przekonanie o nieprzyjemnym zapachu – może wynikać z problemów zdrowotnych, higienicznych lub zniekształconego postrzegania własnego ciała. Ponnto przykłady metafor jak :
Przykłady metafor
„Śmierdzę.” – „Czuję się bezwartościowy.”
„Jestem zgniły od środka.” – „Uważam, że mam zły charakter.”
„Jestem toksyczny.” – „Myślę, że szkodzę innym.”
„Jestem brudny.” – może oznaczać poczucie winy lub wstydu, a nie rzeczywisty brud.
„Ludzie mnie omijają.” – poczucie odrzucenia.
„Nie da się mnie oczyścić.” – przekonanie, że nie można naprawić własnych błędów.
Takie wypowiedzi są często metaforami opisującymi emocje, a nie stwierdzeniami o rzeczywistym zapachu. Jednak jeśli ktoś bardzo często mówi o sobie w ten sposób, warto zwrócić uwagę na kontekst. Mogą one świadczyć o głębokim wstydzie, niskiej samoocenie lub innych trudnościach emocjonalnych. Jeśli osoba jednocześnie mówi o beznadziei, silnym poczuciu winy lub braku sensu życia, dobrze jest zachęcić ją do rozmowy z kimś zaufanym lub specjalistą.

, podjęłam decyzję o stanowczym odcięciu się od wpływów, które promują uprzedmiotowienie człowieka i wszelkie formy jego degradacji. Nawet jesli one wystepują są ingerencją i incjatywą mojego artysty twórczego który kruje świat kanibala wizerunku który nie tylko zagraża mi ale też całej społeczności.

Moim celem jest budowanie kultury opartej na empatii i głębokim zrozumieniu historii. Wybieram edukację opartą na autentyczności.

Lekcje Pamięci i Empatii: Moim głównym zadaniem jest prowadzenie lekcji dotyczących historii, w tym Auschwitz, oraz znaczenia empatii w życiu codziennym.
Forma przekazu: Lekcje te odbywają się w mojej prywatnej przestrzeni. Ja zasiadam przed projektorem, korzystając z matrycy, a Wy – będąc na mojej stronie – towarzyszycie mi w tym intymnym procesie. Nie jest to publiczny spektakl, lecz wspólna przestrzeń refleksji.
Misja: Moim dążeniem jest przywrócenie właściwych proporcji w myśleniu o godności człowieka. Nie zgadzam się na system, który degraduje jednostkę. Każda moja inicjatywa służy nauce empatii i dbaniu o wartości, które są dla mnie nadrzędne.

REGULAMIN (Zasady współistnienia w tej przestrzeni)

Aby zachować intymność i powagę naszych spotkań przed projektorem, proszę wszystkich towarzyszących mi osób o przestrzeganie poniższych zasad:

Szacunek do godności: W tej przestrzeni nie ma miejsca na wulgaryzmy, hejt ani żadne formy dehumanizacji. Szanujemy historię i każdego człowieka.
Powaga przekazu: Lekcje o Auschwitz i empatii wymagają skupienia. Proszę o zachowanie powagi, która jest adekwatna do poruszanych tematów.
Brak przedmiotowego podejścia: Wszelkie formy uprzedmiotowienia człowieka, promowanie chamstwa czy zachowań godzących w ludzką godność, będą traktowane jako sprzeczne z misją tej strony.
Wspólne towarzyszenie: Zapraszam Was do bycia obserwatorami i uczestnikami moich lekcji. To przestrzeń wymiany myśli opartej na zrozumieniu, a nie na ocenie.
Autentyczność: To miejsce jest wolne od "kultury chamstwa". Oczekuję, że osoby, które tu przebywają, wykazują się dojrzałością i empatią.